Taalkunde

Taalkunde of taalwetenschap of linguïstiek is de studie van de natuurlijke talen . Wanneer geen studie van een enkele taal wordtgemaakt, maar het verschijnsel (natuurlijke) taal in zijn algemeenheid wordt bestudeerd, spreken we van algemeneof universele taalwetenschap.

Afhankelijk van de invalshoek van de onderzoeker en eventueel het onderdeel van de linguïstiek, wordt linguïstiek wel totverschillende takken van de wetenschap gerekend, zoals cognitiewetenschappen , psychologie ,en antropologie .

Taaluitingen zijn opgebouwd uit klanken , morfemen , woorden , zinnen en teksten of discourses . De klanken worden bestudeerd door de fonetiek en de fonologie , de opbouw van woorden door de morfologie en de groepering van woorden in zinnen door de syntaxis . De betekenis van taaluitingen wordt bestudeerd door de semantiek , wat de spreker met de taaluitingen probeert te bewerkstelligen, het doel datermee nagestreefd wordt, wordt bestudeerd door de pragmatiek .

Taalkundige disciplines:

• Pragmatiek , de studie van taalgebruik
• Semantiek , de betekenis van woorden, zinnen en teksten
• Morfologie , studie van woordvormen
• Syntaxis , zinsbouw
• Tekstlinguïstiek
• Fonologie
• Fonetiek
• Lexicologie en Lexicografie
• Etymologie , de herkomst van woorden
• Onomastiek of Naamkunde
• Dialectologie
• Historische taalkunde en vergelijkende taalkunde
• Sociolinguïstiek
• Psycholinguïstiek
• Neurolinguïstiek , het verband tussen taal en hersenen
• Computationele taalkunde
• Mathematische taalkunde
• Vertaalwetenschap
• Geconstrueerde talen

e.a.

Literatuur -- Taal -- Talen van de wereld -- Geschiedenis van de taalwetenschap -- Bibliotheek -- Computertaalkunde